Zioła przydatne w leczeniu psychiatrycznym

Melisa lekarska (łac. Melissa officinalis) jest rośliną leczniczą należącą do naturalnej flory Polski, powszechnie uprawiana i stosowana pomocniczo w leczeniu wielu chorób. Suszone liście melisy spożywane w formie naparów obniżają napięcie, działają kojąco oraz ułatwiają zasypianie. Świeże liście mają przyjemny, cytrynowy zapach, przez co używana jest również jako dodatek aromatyzujący do likierów i potraw. Stosowana była już od starożytności , uważana była za roślinę magiczną.

Dziurawiec zwyczajny (łac. Hypericum perforatum) używany jest w leczeniu łagodnej depresji  oraz bezsenności. Przy stosowaniu ziela dziurawca należy zachować szczególną ostrożność gdyż podwyższa on stężenie serotoniny w mózgu, co w połączeniu z większością leków antydepresyjnych może doprowadzić do potencjonalnie groźnego zespołu serotoninowego. Ponadto uczula on skórę na działanie promieni słonecznych, więc osoby o jasnej karnacji powinny go unikać. Dziurawiec, wedle tradycji słowiańskiej, odstraszał demony.

Kozłek lekarski (łac. Valeriana officinalis), znany potocznie jako waleriana, jest najczęściej stosowany w postaci kropel z ekstraktem z jego korzenia. Działa uspokajająco, ułatwia zasypianie. Ze względu na  działanie, prawdopodobnie polegające na zwiększeniu przekaźnictwa kwasu gamma-amino masłowego (GABA), nie powinno się pić alkoholu podczas stosowania wyciągów walerianowych. Działanie Kozłka było znane już Hipokratesowi a jego używanie było zalecane przez Galena osobom cierpiącym na bezsenność.